ฮวังอินกุก มากินเร็วๆ เลย ไม่ไปโรงเรียนหรือไง
ถ้าไม่ต้องไปก็ดีสิฮะ
ลูกป. 2 แล้วนะ
โตไปจะไปเป็นอะไรเนี่ย
ป. 3 ไงฮะ
ฉันคลอดเด็กแบบนี้มาได้ยังไงนะ
ตีเขาสิ
รู้ใช่มั้ยว่าเราต้องเป็นมนุษย์ตื่นเช้าเพราะนาย
เรื่องเด็กนี่เรื่องใหญ่จริงๆ
กินข้าวสิ
ไม่กินหรอก พออินกุกไปโรงเรียน ผมจะไปนอนต่อ
อ้าปาก
อะไรอีก
ผมไม่อยากอ้วนเหมือนแม่
ฉันจะไดเอต
กลืนเนื้อให้หมดก่อนพูดดีกว่า
ยัยคนที่ตื่นมาย่างเนื้อแต่เช้า
กินตอนเช้าก็อ้วนเหรอ
ตอนเย็นเธอก็กินไม่ใช่หรือไง
ยกตัวช่วงบนขึ้น โดยให้ปลายนี้แตะเข่า
โธ่
นั่งทั้งวันจะไม่มีพุงได้ไง
จินจู
การซิตอัป
อะไรนะ
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
ปกติซิตอัปนี่สามครั้งก็เหนื่อยแล้วเหรอ
ทำได้สามครั้งแล้วเหรอ
โห สุดยอดนักกล้าม
ฉันเกลียดการมีพุง แต่ก็เกลียดท่าสร้างกล้ามท้องที่สุด
ในโลกนี้มีการออกกำลังกายสองแบบ
แบบที่เธอเกลียดที่สุด กับแบบที่เธอไม่ชอบอยู่แล้ว
ฉันคงต้องกลับมาทำงานแล้ว
พูดมาเป็นปีแล้ว
ก็จริง
ทั้งเรื่องงาน เรื่องน้ำหนัก ไม่ใช่แบบที่คิดไว้เลย
ถ้าใช้ชีวิตได้อย่างที่คิด ฉันจะต้องออกไปทำงาน แล้วกลับมาเก็บผ้าแบบนี้เหรอ
ไปขอเข้างานเลิกงานเป็นเวลาบ้างสิ
ทำไมไม่ไปต่อสู้เพื่อตัวเอง
- เราไปขอตามสิทธิแรงงานไม่ได้หรอก - ทำไมล่ะ
เพราะเราไม่ใช่แรงงาน
แล้วเธอเป็นใคร
พนักงานอิสระ
พนักงานอิสระก็ถือเป็นแรงงานนะคะ
เธอเป็นนายตัวเองสิ
เธอมีโอกาสได้เงินมากเท่าที่เธอทำงาน
ต้องทุ่มเทกับการทำงาน ไม่ได้ต้องใช้แรงงาน
เราได้เงินตามงานที่ทำจริงๆ เหรอคะ
เธอได้โอกาสเข้าใกล้ความฝันมากขึ้น
เดี๋ยวนะ
นี่เธอ...
ย้อนฉันเหรอ แบบนั้นใช่มั้ย
เปล่านะคะ
ฉันเออออไปกับคุณ เพราะฉันนับถือคุณนะ
จินจู
เธอพูดมากเกินไป
บางทีพูดมากกว่าฉันอีก
ปิดปากให้เงียบ ปิดให้สนิทเลยนะ
ตอนเป็นผู้ช่วย ฉันเอาแต่มองปากนักเขียน
ฉันฟังทุกอย่างที่เขาพูด แล้วเก็บไว้ในใจ
มันเป็นเหมือนเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอเลยนะ
ฉันบริจาคเลือดเป็นประจำ แล้วก็พยายามลดน้ำหนักด้วย
นี่!
ขอโทษค่ะ
เขียนให้เยอะเหมือนที่พูดสิ
ทำไมต้องพูดให้ฉันอารมณ์เสีย
ในตอนเช้าที่ลำไส้กำลังทำงานด้วย
นี่มันมื้อเที่ยงแล้วนะคะ
เธอ ออกไปเดี๋ยวนี้เลย!
ขอโทษค่ะ จะไม่พูดอีกแล้วค่ะ
ให้ตายสิ
ฉันว่าพี่เจ๋งแบบแปลกๆ นะ
เจ๋งแปลกๆ เหรอ
พี่แปลกเพราะชอบเถียง
และเจ๋งมาก ที่ไม่สะดุ้งเลย ตอนที่โดนแผดเสียงใส่
เวลาโดนด่า เธอไม่กลัวเหรอ
ใช่มั้ยล่ะ ทำไมฉันถึงไม่กลัว
ทำไมก่อนหน้านี้ถึงกลัว
ฉันไม่ใช่คนที่กล้าหาญอะไรขนาดนั้น
ถ้าเวลาโดนด่าแล้วเธอไม่กลัว
มันทำให้คนด่าเสียหน้า
พี่ทำให้หล่อนเสียหน้าทุกวัน
ฉันเป็นพวกโรคจิตเหรอ
กินขนมกันดีกว่า ร่างกายต้องการน้ำตาล
ที่อ้วนก็เพราะแบบนี้แหละ
ถ้าอยู่โดยไม่มีไขมัน เธอจะตายนะ
ถูกต้อง
หวานจัง
นี่ ขับรถให้ฉันหน่อย
"นี่" คือเรียกฉันเหรอคะ
ตรงนี้มีใครมีใบขับขี่อีกรึไงล่ะ
เพราะแบบนี้ใช่มั้ยฉันถึงได้ใบขับขี่มา
นี่ ไม่ต้องพูด ไม่ต้องพูดเลยนะ!
ถ่ายทำจนถึงพรุ่งนี้เลยเหรอ
ค่ะ พวกเขาคิดว่ายังไง วันนี้ก็ถ่ายไม่เสร็จ
ก็เลยเลื่อนบางซีนไปถ่ายพรุ่งนี้
จะถ่ายกันทั้งคืน ยาวไปถึงพรุ่งนี้บ่ายเลยเหรอ
ค่ะ ปรึกษากับทีมงานแล้วค่ะ
แล้วซีนกินไก่ล่ะ
เลื่อนเป็นพรุ่งนี้ค่ะ เลยคิดว่าสั่งให้มาส่งพรุ่งนี้ดีกว่า
แล้วเรื่องกล่องไก่ทอดล่ะ
เดี๋ยวจัดการให้ค่ะ จะได้เห็น "โอลีฟ ออยล์" ชัดๆ ด้วย
โอเค อย่าคิดว่าผู้กำกับมือใหม่ แล้วจะรับมือง่ายนะ
ยิ่งขึ้นชื่อว่าเป็นคนน่ารำคาญอยู่
โอเคค่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อยที่นักแสดงหลักเป็นไอดอล
ฉันว่าเธอน่าจะเชื่อฟังดี
อ้อ จริงสิ เรามีพนักงานใหม่
เขาจะอยู่กับเธอ สอนงานเข้าด้วยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้จะส่งตัวไปที่กอง
ได้ค่ะ
เด็กใหม่ มาที่ห้องทำงานฉันหน่อย
ครับ
ทำอาหารเป็นไง
หืม
เราจะนั่งเฉยๆ ไม่ทำอะไรแบบนี้ไม่ได้นะ
ทำอาหาร มาทำอาหารกันดีกว่า
ทำอาหารเหรอ เหมือน "เชฟ ดูแลตู้เย็นผมดีๆ ด้วยนะ" รึเปล่า
ถ้าพูดถึงนักวิจัยอาหาร พวกเขาจะดูเรียบร้อยและดูเป็นแบบคนเกาหลี...
ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญอาหารเกาหลีดีกว่า
เริ่มเป็นคนแรกเลย
อึนจองที่ผมรู้จัก รู้แต่วิธีกินซีเรียลกับนม
คุณทำอาหารไม่เป็นเลย
แบบนั้นสิสนุก
ฉันน่าจะเอาไปให้ฮโยบงกิน คุณลองชิมมั้ย
ผมรู้แล้วว่ามันรสชาติเป็นยังไง
เหมือนสนามรบเลย
โห...
เราใช้ครัวไม่ได้แล้ว
ย้ายบ้านดีมั้ย
ทำไมคุณถึงน่ารักแบบนี้นะ
ฮโยบงจะร้องเพลงเหรอคะ
ไม่นะ แต่นักแสดงจะร้องเพลงประกอบเอง
ตอนนี้เราเลยทำเดโมกันอยู่
ของเว็บดราม่าน่ะ
พี่มาทำอะไร
อะไรอะ
ระเบิดกล่องข้าวเหรอ
ได้เวลามื้อเที่ยงแล้ว
โห ทำเองเหรอ
- กินได้ใช่มั้ยครับ - ดูเหมือนจะมีเผื่อเราด้วยนะ
ฉันทำมาเยอะเลย
โห อร่อยมากเลย
ระเบิดกล่องข้าวจริงๆ ด้วย
พวกเขาน่าจะเอากล่องข้าวนี่ ไปให้จักรพรรดิญี่ปุ่นนะ
มันควรจะเอาไว้ใช้ระเบิดตัวเอง
ที่จริงพวกนั้นใช้ระเบิดขวดกัน
- เราจะดื่มน้ำแทน... - กินไปเถอะ
เหมือนจับเชใช่มั้ยนะ
เรียกอะไรก็ช่างเถอะ กินๆ เข้าไป
เป็นจับเชแต่มีกลิ่นปลา
ใช่ ฉันใส่น้ำปลาไป เพราะคิดว่ามันเป็นซีอิ๋ว
อ้อ คงใส่ไปเยอะน่าดู
ถึงจะเป็นแบบนั้นเธอก็ไม่ได้เทมันทิ้ง แต่กลับทำให้เสร็จ
ว้าว คุณนี่มุ่งมั่นมาก แน่วแน่สุดๆ
คุณน่าจะไปเล่นการเมือง ทำไมเลือกทำอาหาร...
นี่ เป็นอะไรกัน
มันกินได้นะ
มันกินได้ อึนจอง เธอเคยทำรสชาติแย่กว่านี้
งั้นกินให้หมดนะคะ
กินไม่หมด ตายแน่
จับตัวไอ้กรวกนั่นมาที
ถ้าจับได้เมื่อไหร่ แม่จะซ้อมมันตอนกินอยู่นั่นล่ะ
ก็ไม่ใช่ว่าฉันชอบทำอาหารหรอก
ถ้าอยากให้โลกเห็น ฉันต้องรู้จักพวกเขาก่อน
ถูก คุณไม่ต้องทำอาหารเก่งหรอก
แค่พูดสิ่งที่อยากพูด ไม่เป็นไร
ได้เหรอ พวกเขาไม่รู้หรอกว่า อาหารอร่อยรสชาติเป็นยังไง
พวกนั้นเป็นพวกป่าเถื่อน ที่น้ำหนักไม่ขึ้น
เรามองตากันแล้วไม่ใช่เหรอ
เมินฉันเหรอ
เขาเมินคุณเหรอ
กล้าแฮะ
ฉันว่าหน้าเธอเปลี่ยนไป
ผอมลงหรือไปเหลาคางมาก็ไม่รู้
เธออาจคิดว่าคุณจำเธอไม่ได้ไง
ใครสวยกว่า
คุณน่ะสิ ตอบแบบไม่ต้องลังเลเลย
พี่ค่ะ
สวัสดี สวัสดีค่ะ
- หวัดดีค่ะ - ฉันรู้ว่าคุณจะเข้ามา นี่กาแฟค่ะ
ขอบคุณค่ะ
มาเลย มอซอนิดหน่อยนะ
ไม่เลยค่ะ
คนใส่ต่างหากที่ทำให้มันดูดี คุณชอบแต่งตัวสไตล์โพรวองซ์
ปกติคุณซื้อเสื้อผ้าที่ไหนเหรอ
ไม่มีที่ประจำน่ะ
เรียบง่าย สีโทนเดียวกัน เหมือนคุณซื้อมาจากร้านเล็กๆ...
ตอนไปทริปทางตอนใต้ของฝรั่งเศส
ซื้อที่ดงแดมุนแน่ๆ
ไม่ใช่ นัมแดมุนต่างหาก
พี่โซมิน จำผมได้มั้ย
ฉันรู้ว่านายทำงานที่นี่
- รู้จักกันเหรอ - กับพี่ผม...
ยังเป็นเพื่อนกันอยู่ใช่มั้ย
อ้าว เธอเพิ่งกลับไปเอง
อืม ทักกันแล้ว
นานแค่ไหนแล้วนะ
- ตอนนั้นนายยังเรียนมัธยมอยู่เลย... - ประมาณ 8-9 ปีได้
ตอนนั้นยังน่ารัก เฮฮาอยู่เลย
แถมหล่อขึ้นอีกต่างหาก
ผมทำงานแล้ว แต่ยังไม่มีครอบครัว
เดโมยังไม่เสร็จเลย
- ฮโยบงมาจัดการต่อได้มั้ย - ได้ครับ
จินจู ให้มันไวๆ หน่อย นี่เธอจงใจทำแบบนี้ใช่มั้ย
ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ
แม้ความฝันอันยิ่งใหญ่ของฉัน คือการเป็นนักเขียนบทละคร
ถึงแม้จะต้องมาเป็นคนขับรถ
ฉันก็จะไม่สูญเสียความเป็นนักเขียนไป
สถานีออกอากาศ ดูสิ!
มีคนคอยสังเกต และพร้อมจะฉีกร่างเราเป็นชิ้นๆ
แม้แต่นักเขียนรายการบันเทิงที่เด็กที่สุด
ต่อให้ยุ่งแค่ไหน พวกเขาก็ยังมีเวลาพูดเรื่องแย่ๆ ของนักเขียนหลัก
งานในฝัน ผู้จัดการดารา
จนกว่าบริษัทผู้จัดการจะมีสหภาพแรงงาน สู้ต่อไป!
ตายแล้ว! เหล่าพี่สาวมาดู 7080 คอนเสิร์ต มาเร็วดีจริงๆ
ไม่มีใครดีกับเราเท่า พี่ชเวแบคโฮแล้วใช่มั้ยคะ
จะยังไงก็ เป้าหมายการทำวิจัยในวันนี้คือเขา
วันนี้งานราบรื่นดีนะคะ
อาหารที่โรงอาหารอร่อยดีครับ
ไปทานข้าวเที่ยงกันดีกว่า
คุณจินจู
น้ำหนักขึ้นหรือเปล่าครับเนี่ย
ดูสิ
อุตส่าห์อยู่เงียบๆ แล้วเชียว
เขากลับพูดให้คนอื่นรู้สึกแย่ จนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
น้ำหนักมันก็ขึ้นๆ ลงไป แบบนี้แหละ
งั้นก็เป็นช่วงน้ำหนักขึ้นสินะ
ยัง ยังอีก
เบื้องหลังรอยยิ้มอันไร้เดียงสานั้น มีแต่ความหลอกลวง
เขานี่เหลือเชื่อเลย
หอมจังเลยค่ะ
สุดๆ เลยครับ
ไม่ใช่แค่นั้นนะ เมนูก็มีให้เลือกเยอะแยะเลยครับ
มีนักโภชนาการเก่งๆ ด้วยนะ
อยู่ตรงนั้นครับ
วันนี้เธอดูน่าเกลียดกว่าปกติเยอะ
ผมไปแกล้งเธอหน่อยดีกว่า
ดูๆ เขาใช้ชีวิตแบบนี้ล่ะ
ไปดื่มมาเหรอครับ ตาคุณดูบวมๆ นะ
เดี๋ยวนะ ตาคุณไม่บวมนี่
คุณแค่ไม่สวย
ไม่สวยตรงไหน
ทำไมต้องใส่หน้ากากนั่นด้วย
ผู้กำกับคะ
ฉันชอบคุณนะ
ตายจริง
ผมไม่ชอบคุณ คุณไม่สวย
ฉันพูดจริงๆ นะคะ
ฉลาดขึ้นนะเนี่ย
ผมแพ้แล้ว
ที่เธอสารภาพรักดูจะจริงนะ
งั้นเหรอครับ
ผมต้องทำยังไงล่ะทีนี้
นี่มันอะไรกันเนี่ย
คุณคงเพิ่งจะรู้ตัว แต่ฉันพูดจริงๆ นะ
อ้อเหรอ เข้าใจแล้ว
- ฉันหมายความตามนั้นจริงๆ - แต่ผมกินอยู่
- โห - มันเริ่ม...
ก็ได้ ผมจะเลิกล้อคุณ
ผมไม่ควรล้อเลียนหน้าตาคุณ โอเคนะ
มันเริ่มตอนนั้นแหละ ตอนที่คุณล้อว่าฉันไม่สวย
ฉันคิดถึงคุณทั้งวัน หยุดคิดถึงไม่ได้เลย
ใจมนุษย์นี่ไม่โตเลยจริงๆ นะ ทำตามใจไปเรื่อย
ฉันทำอะไรไม่ได้หรอก
- ฉันชอบคุณ - ผมไม่ชอบกินเนื้อ!
- งั้นก็ไม่ควรรับไว้สิ - คุณเอามาวางไว้บนถาดผม
งั้นคุณก็ไม่ควรรับไว้สิ
ตอนไปกินข้าวกับทีม คุณกินหมูย่างน่าอร่อยออก
ทำไมจู่ๆ มาบอกว่าเกลียดเนื้อล่ะ
ก็คนมันไม่ชอบนี่ จะทำไมล่ะ
ทำไมต้องไปกินข้าวกับทีมคนอื่นด้วย
- ฉันเป็นแค่คนอื่นเหรอ - แล้วคุณล่ะ ยัยงั่ง
ทำไมต้องด่ากันด้วย
"ยัยงั่ง" มันเป็นคำด่าตรงไหน
ทำไมถึงเรียกคนที่ไปสารภาพรัก ว่า ยัยงั่ง
แล้วทำไมต้องมาพูดตอนกินข้าว
ฉันพูดตอนคุณตักอาหารต่างหาก
อ้อเหรอ แต่คุณก็สารภาพรักในโรงอาหารนี่
ขอโทษนะครับ
คือ...
ทำไมต้องหยาบคายกับทุกคนด้วย
งั้นก็ไปเดตกัน
ไปรายการ "ยูฮียอลสเก็ตช์บุ๊ก" หรือทำอย่างอื่นดี
ปวดหัวชะมัด
สนุกดีนะ
จะมีใครทะเลาะกันหลังพูดความในใจแบบนี้บ้าง
ฉันจองตั๋วหนังไว้แล้ว ทุ่มนึงมาเจอกันที่หน้าล็อบบี้นะ
ผมไม่ไป
ฉันชอบคุณนะ
เอากับเขาด้วยเหรอ
อะไรเนี่ย ที่นี่มันยังไงกัน
ไม่สมบูรณ์แบบ
เสน่ห์ของตาบ้านี้ อาจเป็นการที่เขาไม่สมบูรณ์แบบก็ได้
ด้านสังคมคนที่ประสบความสำเร็จต้องสมบูรณ์แบบ แต่เขาทำให้รู้สึกถึงการเป็นคนธรรมดา
แต่...
ไม่สมบูรณ์แบบเกินไปหน่อยมั้ย
คือ...
ฉันว่าคุณคงไม่ชวนมา ทานข้าวในโรงอาหารอย่างเดียวหรอก
ผมแค่ชวนคุณมาทานข้าวจริงๆ ครับ
ที่นี่อาหารแพง
งั้นก็ได้ค่ะ
ฉันชอบอาหารที่นี่นะ
เป็นยังไงบ้างคะ คุณอ่านสคริปต์รึยัง
ครับ ผมว่าจะปฏิเสธ
- คะ - วันนี้ทำไมมันเริ่มต้นแบบนี้นะ
- หมายความว่าไงคะ - ผมจะไม่กำกับละครให้คุณครับ
ไม่คิดมาก่อนเลย
ดูไม่เหมือนล้อเล่นนะคะ
ผมไม่ล้อเล่นกับเรื่องจริงจังน่ะ
เป็นเรื่องปกตินะที่จะโกรธบ้างเวลาทำงาน
ฉันจะสะกดอารมณ์นั้นไว้ และขอถามเหตุผลหน่อยคะ
ทำไมล่ะคะ
มันอ่านยากไปน่ะครับ สคริปต์
ปกติแล้วคนอื่นจะขอให้แก้สคริปต์นะคะ
ถึงแม้ว่าฉันจะไม่แก้ให้ก็ตาม
ผมขอโทษนะ แต่จะพูดยังไงดี ใจผมมัน...
ไม่เต้นปังๆ น่ะครับ
หมายถึงเต้นตุบๆ ใช่มั้ยคะ
ใจผมจะเต้นปังๆ หรือเต้นโยกย้าย...
โยกย้ายเหรอ
คุณเคยใจเต้นโยกย้ายมั้ยครับ
บางครั้งก็เต้นพริ้วเลยล่ะค่ะ
นี่
ขอโทษค่ะ
ได้ยินว่าช่องอื่นยื่นข้อเสนอมาเหมือนกัน
คงจะย้ายช่องสินะคะ
ถ้าเงินเป็นเรื่องสำคัญ ผมคงไปที่อื่นแล้ว
คุณคงได้ข้อเสนอที่สำคัญมากพอ
ยังไม่มีคนติดต่อมานะครับ
ยังไงก็ ผมบอกคนที่จัดการเรื่องนี้แล้ว
มีผู้กำกับเก่งๆ คนอื่นอีกเยอะครับ
อีกอย่างนี่สคริปต์ของจองฮเยจอง ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกครับ
ปากหวานจัง
งั้นฉันขอให้คำแนะนำคุณ ในฐานะรุ่นพี่ในวงการละคร
ไม่! ผมไม่ฟัง!
ผมไม่ได้ยินคำแนะนำอะไรเลย
โห
คุณชนะ
อาจดูไร้หัวใจ
แต่ก็อยากเป็นแบบคุณ
ทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
ตายแล้ว ขอโทษค่ะ
มาทำเล่นๆ หรือไง
เตรียมซีนต่อไปให้พร้อม
ครับผม
เราจะเริ่มถ่ายซีน 23 แล้ว
เร็วกว่านี้หน่อย
ผู้ช่วยผู้กำกับคะ ซีน 23 เป็นซีนที่เธอต้องกินไก่
ใช่
ไหนว่าจะถ่ายซีนนั้นพรุ่งนี้
นักแสดงขอเปลี่ยนตารางน่ะ
เธอเป็นไอดอล หวังว่าคุณจะเข้าใจนะ
เปล่าค่ะ ฉันก็ชอบไอดอลเหมือนกัน
แต่ยังไงเธอก็ต้องกินไก่
ใช่ ก็ให้เธอกินไก่สิ
นี่ตีห้า ฉันจะไปซื้อไก่ที่ไหนได้
เราถ่ายอะไรไม่ได้เลย เพราะการเปลี่ยนตาราง
มันสำคัญด้วยเหรอ
คุณน่าจะรักษาสัญญาสิ
บริษัทกับคนเขียนบท ตกลงกันเรื่องเวลาแล้วนี่
แล้วจะให้ผมทำยังไง
งานถ่ายสำคัญกว่า เรื่องไก่นั่น...
ไก่สำคัญกว่าสิ มันยอมสละชีวิตเลยนะ
พวกมันโดนสับคอ หั่นเป็นชิ้นๆ โดนถอนขน
ชุบแป้งแล้วก็ทอดด้วยน้ำมันเดือด 170 องศา...
ผมไม่รู้เรื่องนั้นหรอกครับ ผมไม่กินไก่
บ้าไปแล้วเหรอ คุณไม่กินไก่เนี่ยนะ
ผู้กำกับคะ
ไหนๆ เราก็มีส่วนผิด เราจะให้เวลาคุณเพิ่มแล้วกันนะ
หนึ่งชั่วโมงนะ นานกว่านั้นไม่ได้
- ถ่ายซีน 24 ก่อน - ครับ
เราจะถ่ายซีน 24 ก่อน
หนึ่งชั่วโมงเหรอ ยังเช้ามืดอยู่เลยนะคะ
ทำไมล่ะ ไปซื้อไม่ได้เหรอ
ไปได้ค่ะ ขอบคุณค่ะ
หัวหน้าคะ มีเรื่องด่วน
ช่วยทอดไก่ให้ฉันหน่อยนะคะ
โทรมาอะไรเช้าขนาดนี้
จู่ๆ ตารางก็เปลี่ยนน่ะค่ะ
ฉันจำเป็นต้องหาสินค้ามาแทน
ผมเป็นเจ้าหน้าที่สาขาหลัก
ฉันถึงได้โทรหาคุณไงคะ
คุณโทรหาสาขาที่ใกล้ที่สุดก็ได้นี่
ไม่ได้หรอก
ทำไมงานเราถึงสำคัญขนาดนี้นะ
นี่เรื่องด่วนนะคะคุณ
ฉันมีเวลาแค่ชั่วโมงเดียว ไม่สิ เหลือ 55 นาทีแล้ว
มันเป็นไปไม่ได้เลย
วันนี้วันหยุดผมนะ
- เช้าเกินไปแล้ว! - หัวหน้าคะ!
หัวหน้า...
แม่จ๋า...
ดูจากเวลาแล้ว ขอให้เป็นเรื่องด่วนนะ ว่ามา
- ซีอีโอคะ... - มีอะไร
คุณช่วยทอดไก่ให้หน่อยได้มั้ยคะ
ไก่เหรอ
สวัสดีค่ะ
พาร์ตไทม์เหรอ
หรือพนักงานประจำ
สวัสดีครับ รุ่นพี่
คะ
ผมเป็นพนักงานใหม่ ชื่อชูแจฮุน
ผมมาตามคำสั่งซีอีโอ
เพราะอยู่แถวนี้พอดี
ทำไมต้องเศร้าด้วย
ขอโทษทีครับ
ผมเป็นเด็กใหม่ในโลกแห่งความเป็นจริง
นี่เป็นที่ทำงานที่แรก และเป็นวันแรกของการทำงาน
และงานแรก...
คือการพังเข้ามาในร้านคนอื่น
ค่ะ
งานวันแรกจะเป็นวันที่ผมต้องไปอยู่ สถานกักกันด้วยรึเปล่า
- ผมกังวลน่ะ - อ้อ
ถ้าไก่ใกล้สุกแล้ว เอาขึ้นมาได้เลยนะ
- ว่าไงนะ - เอาไก่ขึ้นมาได้แล้ว
ถ้าทอดแป๊บเดียว จะมีเลือดติดกระดูกไก่นะ
ไม่เป็นไร เราไม่มีเวลาแล้ว เอาไก่ขึ้นมาเถอะ
ครับ
ผมจะเอาขึ้นมาแล้วเอาลงไปทอดใหม่
- มันจะได้กรอบนอก... - เอาขึ้นมาเถอะน่า
ครับ
- อีกสองนาทีนะ - เอาขึ้นมา!
เอาไก่ขึ้นมา!
เร็วสิ
เร็วๆ
- ผมต้องไปทางไหน - เลี้ยวขวา
- ขวาเหรอ - ใช่ ขวา
ฉันไม่กินหรอกนะ
- ทำไมล่ะคะ คุณโดยอน - กินแล้วอ้วน
กินตอนเช้าไม่อ้วนหรอกค่ะ
ฉันกินอาหารเช้าแล้วน้ำหนักขึ้น
ใช่มั้ยล่ะคะ ฉันก็รู้เหมือนกัน
งั้นเคี้ยวไก่สักหน่อย แล้วค่อยคายทิ้งตอนผู้กำกับบอกคัต
ฉันเตรียมถุงพลาสติก มาให้คุณคายไก่ด้วย
ถุงใหญ่เลย
เธอบอกคนที่กำลังลดน้ำหนัก ให้เคี้ยวไก่แล้วคายเนี่ยนะ
ทำไมไม่เอามีดแทงฉัน แล้วชักมีดออกไปเลยล่ะ
แบบนั้นคงทรมานน้อยกว่า
ฉันรู้ว่ามันทรมานแค่ไหน
ฉันรู้สึกผิดมากที่ขอให้คุณทำแบบนี้
แต่ผู้กำกับก็เห็นด้วยกับฉันนะคะ
ฉันไม่เคยตกลงด้วยเลยนะคะ
ช่วยเราสักครั้งเถอะนะคะ
"ช่วยเราสักครั้งเถอะนะคะ"
เราพยายามทอดไก่กันอยู่ตั้งนานนะคะ
เกิดอะไรขึ้น
เธอทำอะไรนางเอกเรา
ออกไปทั้งคู่เลย
ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้
ชอบกินอกไก่มั้ยครับ
ไม่ชอบ แต่กินอกไก่แล้วไม่อ้วนนะ
คุณดูไม่ใช่คนที่จะน้ำหนักขึ้นง่าย
มีไขมันซ่อนอยู่ในที่ที่ผู้ชายไม่รู้ อย่ามองหามันเลย
ขอโทษที ผมไม่ได้ตั้งใจจะมอง...
ขอโทษครับ
ไม่เป็นไร ทำไมต้องทำขนาดนั้นล่ะ
ให้เอาแป้งออกให้มั้ยครับ
ถ้าไม่มีแป้งมันก็ไม่ใช่ไก่ทอดสิคะ
นั่นสิครับ
อร่อยจัง
กินเนื้ออกตอนเช้า น้ำหนักก็ไม่ขึ้น
ถูก กินไปซะเยอะเชียว
ผมชอบกินไก่น่ะครับ
เคยทำงานพาร์ตไทม์เป็นผู้ช่วยเชฟ ที่ร้านไก่ทอดคัลบีด้วย
ไม่น่าล่ะถึงทอดไก่เก่ง
อากาศดีนะ
ใช่
ระดับฝุ่นละอองขนาดเล็ก ก็เป็นปกติ
เย็นแล้วยังอร่อยเลย
อร่อยจริงๆ
จับเชบับ
อาหารอร่อยมั้ย
รู้สึกเหมือนทำอาหาร รสชาติคาวของชีวิตออกมาจานนึง
คุณทำเยอะนี่
ถ้าแบ่งไว้กินสองมื้อก็คงจะกินหมด
ใช่ สองมื้อ
ถ้ามันผ่านไปได้ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเอง
อะไรเหรอ
ทุกอย่างเลย
ไม่ว่าจะเป็นการตามหาสิ่งที่คุณรัก หรือทำสิ่งที่คุณเก่งให้ดีขึ้นไปอีก
แน่นอนว่ามันจะดีขึ้นตามกาลเวลา
แต่ความคิดฉันดูจะไม่ไปไหนเลย
เหมือนกับพุงนี่
ผมว่าคุณเจ๋งดีออก
ยังไงเหรอ
คุณไม่ลังเลเมื่อเป็นเรื่องที่คุณอยากทำ
คุณรับผิดชอบสิ่งที่ทำผิดพลาด แล้วเอากลับมาคิดทบทวน
มันยากนะ
คุณก็เจ๋งนะ
หืม
เวลาฉันอยากให้มีคนมาพูดแบบนั้นบ้าง
คุณมักจะเป็นคนมาพูดกับฉันเสมอ
อืม
เพราะแบบนั้นฉันเลยอยากบริจาคเงิน
ฉันมีเงินเยอะเกินไป
มันทำให้ฉันกลายเป็นคนขี้เกียจ
ไม่คิดว่าตัวเองหาข้อสรุปง่ายไปหน่อยเหรอ
เหมือนกับการลงทุนดีๆ เพื่อปลดปล่อยตัวเอง โดยใช้จุดประสงค์ที่มีความหมาย
ก็ได้
ผมจะเคารพทุกการตัดสินใจของคุณ
แต่คนอื่นคงไม่เห็นด้วยนะ
ฉันถึงมาคุยกับคุณนี่ไง
"เขารีบวิ่งไปที่ห้อง"
เขียนแบบนี้เข้าใจง่ายกว่า
"เคลื่อนตัว" เข้าไปในห้อง "เคลื่อนตัว" เนี่ยนะ เธอเรียกตัวเองว่านักเขียนเหรอ
ใคร "เคลื่อนตัว" ไปในห้อง พวกเขา "เคลื่อนตัวไป" ในห้องต่างหาก
มันทำให้เห็นว่าเขารีบวิ่งไปที่ห้อง
ใช่ แต่เธอใช้คำว่า "เคลื่อนตัว"
ไม่ใช่ "เคลื่อนตัว" ค่ะ แต่เป็น "เคลื่อนตัวไป"
ก็ได้ เคลื่อนตัว...
ฉันหมายถึง "เคลื่อนตัวไป"
แต่เราเป็นนักเขียนนะ
แต่เธอใช้คำว่า "เคลื่อนตัวไป" เนี่ยนะ
อย่างน้อยเธอก็ควรใช้คำที่เข้าใจง่าย มาเคลื่อนตัวอะไร
"เคลื่อนตัว" ไปที่ห้อง ก็แปลว่าเดินไปที่ห้องนั่นแหละค่ะ
ไม่ได้แปลว่านอนอยู่ที่พื้น
มันเข้าใจง่ายกว่า แถมอ่านแล้วสนุกอีกด้วย
อีกอย่าง คุณใช้คำว่า "ละเอียดละออ" ตรงนี้ด้วย
ทุกวันนี้ใครเขาใช้คำนี้กัน ไม่มีใครรู้จักคำนี้แล้ว
แล้วเธอไม่ใช่นักเขียนรึไง ถ้าไม่ใช้คำที่มันทันสมัยน่ะ
เธอล้อเลียนหลักการเขียนภาษาเราเหรอ
นักเขียนควรจะทำลายภาษาตัวเองเหรอ เธอเป็นนักเขียนรึเปล่า
มันคือการอธิบายการกระทำของเขา
ถ้านี่เป็นหนังสือ ฉันคงไม่ใช้คำว่า "เคลื่อนตัวไป" แต่ "ละเอียด..."
ฉันออกเสียงคำนั้นไม่ได้ด้วยซ้ำ คือฉันก็ใช้เหมือนกัน
แต่ที่ทำแบบนี้ก็เพื่อให้นักแสดง กับทีมเข้าใจสคริปต์
เธอ!
เธอ ออกไป!
- อะไรนะ - "เคลื่อนตัว" ออกไป
หรือพูดง่ายๆ ว่า ฉันไล่เธอออก
ไม่ ไม่แฟร์ ฉันไม่ออก
อ้อเหรอ งั้นฉันไปเอง
ห้ะ
เดี๋ยวสิคะ
ฉันไปไม่ได้ คุณก็ไปไม่ได้เหมือนกัน
ถ้าคุณจะไป
ก็เหยียบฉัน เหยียบฉันแล้วเดินไปเลย
เบาๆ
มันไม่ใช่การตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่น
มีเหตุผลว่าทำไมนายจ้าง ถึงเหยียบลูกน้องที่น่าสงสาร
สคริปต์มันไม่น่าอ่าน
ไม่! ผมไม่ฟัง!
ผมไม่ได้ยินคำแนะนำของคุณเลย
ศักดิ์ศรี
สำหรับคนมีอำนาจ มันคือเกียรติที่คอยปกป้องตัวเอง
แต่สำหรับคนอ่อนแอ มันคือคำที่ไร้สาระและถูกเมินเฉย
ฮเยจองเป็นคนมีอำนาจ
ศักดิ์ศรีของคนมีอำนาจ ที่ผ่านอุปสรรคอันแสนสาหัสมานั้น
จะถูกแบ่งออกเป็นสองประเภท
ถ้าไม่ยืดหยุ่นก็ยึดติด
ในกรณีนี้ดูจะสอดคล้องกับความยึดติด
ในวันนั้นคนเป็นหัวหน้า กลับเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น
มันคือการที่เธอถูกย่ำยีศักดิ์ศรี
มันพอจะเป็นเหตุผลที่ใช้ไล่เธอออกได้มั้ย
มันโหดร้ายไปรึเปล่า
ไม่ เธอมีเหตุผลมากมาย ก่อนจะเกิดเรื่องนั้น
[เวอร์ชันมียอง เวอร์ชันซารัง เวอร์ชันจินจู]
[เวอร์ชันจินจู]
[เรื่องเล่าของสาวเนื้อทอง]
[ในดงฮวาจาง / ตอนเย็น]
เมื่อคนที่มีอำนาจยึดติดกับความศักดิ์ศรีของตน
พวกเขาก็จะรู้สึกด้อยกว่าได้ง่ายๆ
และไม่มีทางที่พวกเขาจะยอมรับความจริง
พูดตรงๆ เลยก็คืองานเขียนของพี่จินจู อ่านเข้าใจง่ายมาก
ใช่มั้ยล่ะ เธอไม่ติดรูปแบบที่ตายตัว
ฉันโตมากับความเชื่อที่ว่านิยายในอินเทอร์เน็ต วรรณคดีบริสุทธิ์
- มันแปลกตรงไหนล่ะ - แบบนั้นสนุกกว่า
พูดตรงๆ ว่างานของคุณนักเขียนอ่านยาก
มันค่อนข้างจะโบราณ
พี่คะ รอบนี้จะไปแข่งมั้ย
เขียนเสร็จรึยัง
เราต้องขออนุญาตคุณจองก่อนไม่ใช่เหรอ
ทำไมล่ะ มันเป็นงานส่วนตัวนะ
ที่จริงฉันเคยเขียนมาบ้างแล้ว
การยึดติด
ทำให้ความสามารถ ในการรักษาตัวตนนั้นถูกทำลายได้ง่าย
และสร้างความสามารถ ในการจับผิดจุดด้อยของคนอ่อนแอ
เธอน่ะ ออกไปซะ
[เคลื่อนตัว]
เคลื่อนตัวออกไป
อร่อยชะมัดเลย
หนูน่าจะกลับบ้านบ้าง
มันรสชาติแย่แต่ก็ยังอร่อยนะ
แม่ ทำไมถึงคลอดหนูมา
- แกออกมาทำไมล่ะ - ก็แม่เบ่งหนูออกมานี่
- ก็เพราะแกอยากออกมาน่ะสิ - จริงเหรอ
ไหนๆ หนูก็เกิดมาแล้ว ทำไมแม่ไม่เตรียมตัวให้ดีๆ
ก็ในเมื่อแกจะเกิดมาแล้ว ทำไมแกไม่ออกมาให้มันเป็นผู้เป็นคนล่ะ
ค่อยหายเครียดหน่อย
บ้านนี่ดีที่สุดแล้ว
มาค่ะ มาดื่มกัน
- ดื่ม! - มาๆ
ชน!
พ่อ ทำไมวางแก้วล่ะ
ฉันไม่ดื่มเพราะฉันดื่มไม่ได้
จริง พ่อดื่มเหล้าไม่ได้
กลับมาแล้วค่ะ
น้องสาวของฉัน
น้องสาว
อะไร นี่อะไรเนี่ย
อย่าดื้อนะ
พี่บ้ารึเปล่า เอากระเป๋าแบบนี้ มาให้คนเตรียมสอบราชการ
ใครจะหิ้วกระเป๋าแบบนี้ไปที่ติวบ้าง
ไม่มีใครหิ้ว แกก็หิ้วเองสิ
ต้องไปสอบแล้วยังไง หิ้วกระเป๋าหรูๆ ไปไม่ได้เหรอ
ไปทำบาปหนาอะไรมารึไง
ไปยักยอกทุนระดับชาติมาเหรอ
ไปผูกขาดกิจการของรัฐรึไง
หนูซื้อมาให้น้องนะ
นี่ หยุดกินได้แล้ว จะกินไปถึงไหน
ทำไมล่ะแม่
ทำไมไม่ให้หนูกิน
- เพราะแกกินเยอะแล้ว - จะเสียงดังทำไม
แล้วแม่จะกระซิบทำไมเล่า
คิดว่าหนูโกรธใช่มั้ยล่ะ ซื่อจัง
หนูไปละ ไปหาอะไรกินอีกดีกว่า
บายค่ะ บ๊ายบาย
บาย
ให้ตาย
อย่างนั้นเลย หายใจเข้า
ถ้ารู้สึกตึงๆ ที่หน้าท้อง ให้ทำต่อไปเรื่อยๆ นะคะ
อึนจอง ทำไมเราต้องลดน้ำหนักเป็นส่วนๆ ด้วย
ฉันไม่ชอบเลย
ฉันกำลังออกกำลังกาย เพื่อเพิ่มไขมันเฉพาะส่วน
ดูให้ดีนะ
นี่เป็นท่าเพิ่มความยืดหยุ่นให้สะโพก
ฉันใช้กล้ามเนื้อทุกส่วน แล้วก็มากินขาหมู
จากนั้นก็ดื่มโซจู
ท่านี้ทำให้หน้าท้องใหญ่
ซิกแพ็กเหรอ
ไม่ วันแพ็ก แล้วก็กลิ้งไปแบบนี้
แล้วก็หยิบไก่ทอด
ต้องดื่มโซจูด้วย เพราะมันจะกลืนยากมาก
ชีวิตบัดซบ
ฮวังอินกุก
ฮวังอินกุก ไปล้างมือ ล้างมือก่อน
ดูสิ
เรียกแล้วไม่เห็นมีใครตอบเลย
ยัยนั่นไปทำอะไรอยู่ที่พื้น แล้วเธอล่ะเป็นอะไร
ชีวิตต้องมีทั้งเรื่องดีและไม่ดี
ฮันจู ฉันซื้อไก่ร้านโปรดเธอมาด้วย
มาสิ
เมื่อเช้าฉันกินไก่ไปแล้วสองตัว
ท่านี้จะช่วยให้ร่างกายเราเฟิร์ม
หายใจเข้า หายใจออก
ทำไมต้องให้มันเฟิร์มด้วย
จริงเหรอ ฉันก็เฟิร์มนะ
หัวฉัน หัวฉันเฟิร์ม
ศอกฉันก็เฟิร์ม
เข่าก็เฟิร์ม พอแล้ว
แต่...
หัวใจฉันไม่เฟิร์มเลย
ถ้าไม่เฟิร์มก็แปลว่ามันห่อเหี่ยว
โอ้โห
คืนนี้คุณคงไม่ได้นอนแล้วมั้ง
เด็กสมัยนี้มันคงลำบากเนอะ
เป็นเพราะผู้ใหญ่แท้ๆ
แม้แต่ลูกเรา...
ก็อยู่ในจุดที่ไม่ได้เป็นเด็กอีกต่อไปแล้ว
ทำไม เกิดอะไรขึ้น
ในครัวมี...
ฉันเห็นแมลงสาบ
อพาร์ตเมนต์นี้มีแมลงสาบด้วยเหรอ
มีสิ
ไม่ เป็นไปได้ยังไง
พรุ่งนี้เช้าผมจะบอกนิติให้
ไปนอนก่อนไป
ฉันฝัน
โลกเรายังเป็นเหมือนเดิม
มันดูเป็นแบบนั้น
ทุกคนไปทำงานในตอนเช้า
นักเรียนก็ไปโรงเรียน
เป็นการเริ่มต้นของวันธรรมดาๆ
แต่เป็นที่ที่ต่างกันออกไป
ฉันอยู่ในโลกที่ต่างไปจากเดิม
แต่ในสายตาฉัน โลกก็ยังเหมือนเดิม
เสียงลมหายใจและเสียงหัวเราะ
การที่แสงแดดและลมที่มาโดนตัวฉัน รวมถึงอากาศและเสียง
ตัวฉันรู้สึกไม่เหมือนก่อน
แต่มันก็เป็นแค่เช้าวันธรรมดาๆ
ความรู้สึกเดิมๆ ที่ตื่นมาในตอนเช้า
วิวที่มองจากในห้อง ก็ต่างไปจากเดิม
พวกเขาย่างหมูกินกัน
หมูสามชั้น มินาริ
ใช่แล้วล่ะ
เพื่อนฉันกำลังย่างหมู ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้ม
แล้วก็หันมาเรียกฉัน
พวกเขาดูมีความสุข
ฉันก็เลยไปหาพวกเขา
ทุกคนย่างหมูกินเป็นมื้อเช้า เพื่อให้มีความสุข
พวกเขากินอย่างเอร็ดอร่อย
ตอนเที่ยงทุกคนก็มากินข้าวด้วยกัน...
เพิ่มปริมาณโซเดียมและคาร์โบไฮเดรต
เมื่อพูดถึงโซเดียม ซุปเกาหลีหลายๆ เมนู
สร้างชื่อเสียงให้กับประเทศรวมถึง ตัวอักษรเกาหลีด้วย
จนในที่สุดบูเดชิเกได้กลายเป็นสุดยอดอาหาร ติด 10 อันดับอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก...
และทำให้อาหารเกาหลีเป็นที่รู้จักมากขึ้น
ถึงจะเป็นอย่างนั้น ทุกคนก็ยังขาดแคลอรีอยู่
แทนที่จะเพิ่มแคลอรีในยามค่ำคืน
พวกเขากลับออกไปร้านอาหาร บาร์ รวมตัวกันเป็นกลุ่มเล็กๆ
ร้านอาหารทุกร้านเต็มไปด้วยผู้คน
ส่วนที่บ้านนั้น
มีการรณรงค์อาหารเย็น
จากรัฐบาลในการจัดกองทุนอาหารเป็น จกบัลและโพซัม
และแน่นอนว่าทุกคน ก็ตั้งหน้าตั้งตาสั่งอาหารเย็นมากินกัน
พ่อแม่ทุกคนบนสอนลูกตัวเอง
ให้โตมาเป็นคนดี
ต้องกินพิซซ่า แฮมเบอร์เกอร์ รามยอนและอาหารขยะประเภทอื่นๆ
ถ้าใช้ชีวิตตามกฎพวกนี้ได้
คนก็จะพูดว่า เรามีทัศนคติที่ดี
โรคอ้วนไม่มีอยู่จริง
โรคที่ผู้ใหญ่เป็นกันก็ไม่มีอยู่จริง
ฉันเป็นคนธรรมดา
และในคืนนี้ฉันก็กินจกบัล โซจูและไก่ทอดจนอิ่ม
แม้แต่หลังจากนั้น ฉันก็ยังมีสุขภาพดี และยังเฟิร์มอยู่
- และ... - ยกแตะ หายใจออก
ฉันตื่นจากความฝัน
เป็นอะไร เจอแมลงสาบอีกแล้วเหรอ
ผมโทรเรียกนิติแล้ว หนีมาเร็ว หนี
สวัสดีครับ ฝ่ายนิติพูดสาย
ผมโทรมาเรื่องแมลงสาบครับ
ครับ เรากำลังเตรียม...
ไม่เป็นไรครับ ไม่มีอะไรแล้ว
ว่าไงนะครับ ไม่มีอะไรแล้วเหรอ
ครับ เราเข้าใจผิด มันแค่ก้อนเหลี่ยมๆ
อะไรนะ ก้อนสี่เหลี่ยมกับแมลงสาบเหรอ คุณหมายความ...
- ไม่มีอะไรแล้วครับ ขอโทษด้วยครับ - ครับ
ฮวังอินกุก ทำไมขี้นานจังเลย
วางแผนจะไปโรงเรียนสายอีกแล้วใช่มั้ย
เวลาเราเครียด หรืออยู่ในสถานการณ์วิตกกังวล
เราควรจะผ่อนคลาย และผลักตัวเองให้ไปอยู่ในเหตุการณ์แบบนั้น
จากนั้นเราจะสร้างปัญหาที่ใหญ่ขึ้น แล้วก็จะคิดไปไกลกว่าเดิม
เหมือนกับที่ว่า
ไม่แปลกที่จะรู้สึกเสแสร้ง รวมถึงการเป็นอิสระ
ฉันเลือกคิดแบบนั้น
"ฉันจะไม่ล้มเหลวไปมากกว่านี้"
ช่วงนี้ใจลอยบ่อยไปนะ
นี่ มีอะไร
ทำไม มีอะไรเหรอ
- ฉันอ่านสคริปต์แล้ว - แล้วมันเป็นยังไง
มันมีกี่คำเหรอ
พูดเรื่องอะไร ทำไมต้องนับด้วย
ฉันเห็นคำนี้เป็นสองคำ
น่าเบื่อ
ถ้าน่าเบื่อ นายก็ต้องหาความสนุกให้เจอ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
อ่านนี่สิ
โห
สคริปต์
ฉันร่วมเป็นคณะกรรมการตัดสิน งานประกวดสคริปต์
จะบอกว่ายังไงดี
น่าแปลกใจเหรอ
- แปลกใจเหรอ - ใช่ แปลกใจ
มันดูยุ่งเหยิง อ่อนประสบการณ์
แต่ยิ่งอ่านยิ่งสนุกนะ
สคริปต์นี่ชนะรึเปล่า
ฉันพยายามดันแล้ว แต่พวกอาวุโสบอกว่า "นี่ไม่ใช่สคริปต์"
ชักจะสนใจแล้ว
"30 ยังแจ๋ว"
ชื่อเรื่อง...
- ดูเหมือนจะดี - ใช่มั้ยล่ะ
ฉันรู้จักคนนี้นะ
จินจูเป็นชื่อทั่วไป
แต่นามสกุลอิมเนี่ยไม่ทั่วไปนะ
อิมฮารยง อิมแชมู อิมชางจอง อิมแจบอม อิมจงซอก
"เสรีภาพในการพูด"
"ญี่ปุ่นบุกเกาหลี"
คงจะทั่วไปแหละ
ยังไงก็ลองอ่านดูนะ
เป็นยังไง ได้อ่านรึยัง
- อ่านแล้ว - คิดว่าไง
น่าทึ่งดี
เอามาทำดีมั้ย น่าสนุกดีนะ
อย่าเลย มันยังไม่ถึงเบอร์นั้น
เหรอ ทำไมฉันรู้สึกอยากทำล่ะ
นายถึงได้ล้มเหลวตลอดไง
- จริงดิ งั้นฉันไม่ควรเอามาทำใช่มั้ย - อย่าทำเลย
ฉันต้องเขียนอะไรสักอย่าง
ยิ่งใช้เวลาน้อยยิ่งดี
ใครจะรู้ พรุ่งนี้อาจจะมีคนโทรมาก็ได้
คุณอิม สคริปต์ของคุณชนะการแข่งขันนะคะ
เราจะเอามาสร้างเป็น 16 ตอน
เริ่มเขียนได้
นักเขียนต้องเขียนงาน
เริ่มเขียนดีกว่า
[30 ยังแจ๋ว]
ของขวัญน่ะ
ตาบ้านี่ยังไงนะ
ทำไมจู่ๆ ถึงโทรมา
ฮัลโหล
ได้ยินว่าคุณถูกไล่ออก
โทรมาแสดงความยินดีเหรอ
ต้องการอะไร
อาหารที่โรงอาหารอร่อยมั้ย
นอกเหนือจากรสชาติแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นก็สนุกดีนะ
งั้นก็แวะมาอีกสิ
อะไรกันนะ
ได้ยินว่าบอมซูปฏิเสธคุณเหรอ
คุณรู้ได้ยังไง
- คุณป่าวประกาศเองนี่ - ก็ใช่
เจ็บนะ
แบบนั้นแหละ
ผมถามเพราะอยากรู้
- คุณไม่ได้สนใจผมใช่มั้ย -ใช่ค่ะ
ไปสิ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เกิดอะไรขึ้นเหรอ
ผมคุยกับเธอแล้ว
ผมบอกว่า
ผมไม่ถนัดเรื่องการมีความรัก
สมัยนี้เด็กประถมก็พูดแบบนั้นแหละ
ทำไมล่ะ
เพราะมันไม่มีจริงน่ะสิ
- งั้นทำไมเธอทำหน้างั้นล่ะ - มันแปลว่าเธอรำคาญ
- ขยิบตาเนี่ยนะ - ใช่ เธอรำคาญที่ต้องมองหน้าผม
ฉันต้องเรียนรู้จากเธออีกเยอะเลย
แต่ทำไมคุณถึงไม่ชอบเธอล่ะ
เธอไม่สวย
- ตรงไหนเหรอ - คุณสวยกว่าอีก
ไม่ เดี๋ยวนะ แบบนั้นฉันจะเป็นคนแปลก
ฉันสวยออก
- ใช่ ผมบอกว่าคุณสวย - ไม่ บอกทีว่าฉันไม่สวย
ทำไมล่ะ
คุณสวยนี่
ให้ตาย รู้แล้วน่า พอได้แล้ว
ไม่ใช่หน้าคุณสักหน่อย เลิกพูดได้แล้ว
คุณนี้ใช้คำพูดกันเอง และเป็นทางการ ในเวลาเดียวกัน มันเข้าหูดีมากเลย
ก็ได้ ผมจะระวัง
เลิกพูดเรื่องหน้าคน แล้วเริ่มทำงานเถอะ
งานอะไร ฉันโดนไล่ออกแล้ว
ยังเห็นฉันเป็นผู้ช่วยนักเขียนอยู่เหรอ
ฉันเป็นคนธรรมดาแล้ว
ฉันสามารถด่าคุณในเน็ตได้เลย
ตอนนี้เป็นแบบนั้นแล้ว
ผมขอให้คุณมาที่นี่
"30 ยังแจ๋ว"
ผมว่ามันสนุกดี
อ่านแล้ว...
ตื่นเต้นดี
คิดยังไงถ้าต้องมาทำงานกับผม
ฉันกำลังจะถามว่า "ทำไม"
แต่กลับเงียบแล้วปล่อยให้เขาถามแทน
"อย่าคิดว่ามันเป็นโอกาสที่ เราไม่ได้คาดคิดไว้เลย"
ฉันรอเวลานี้มานานแล้ว
แต่จู่ๆ ความรู้สึกที่ต้องรับผิดชอบ ก็เข้ามาแทนที่
แต่นั่นคงเป็นเพราะนี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ฉันมีโอกาสเป็นครั้งแรก
ฉันรู้สึกเหมือนโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ฉันสามสิบแล้วนะ
ทำไมถึงทำตัวเป็นเด็กแบบนี้
ทุกอย่างที่พูดมาตลอดชีวิต
หลายอย่างที่ฉันเคยพูดไป โดยไม่คิดและเป็นเรื่องน่าอายเมื่อคิดถึงมัน
ในชั่วพริบตา...
ไม่ ที่จริงมันเริ่มจะชัดเจนขึ้นแล้ว
ไปเลย ไปให้พ้น
ในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่ที่สังคมยอมรับ
ฉันควรจะให้คำตอบเขาอย่างเหมาะสม
เป็นถ้อยคำธรรมดา รื่นหู ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นผู้ใหญ่
คุณจะจ้างฉันเท่าไหร่
ฉันพอรู้คร่าวๆ
แต่ในเมื่อคุณจะเอาไปทำหนัง ฉันควรจะได้เงินเพิ่มรึเปล่า
พูดผิดมั้ยนะ
ไม่ใช่หรอกเหรอ
- รู้มั้ย สองคนนี้น่ะ - ใครเหรอ
ฉันชอบทั้งคู่เลย แถมเหมือนกันอีกด้วย
คุณพูดเรื่องอะไร
ทั้งคู่ตลก หล่อแล้วก็ใจดี
เอาแต่มองฉันกันทั้งคู่เลย
มองตลอดด้วย
พวกเขาเอาแต่มองฉัน
เข้าใจแล้ว
ให้ตาย ฉันมัวแต่จ้องตาพวกเขา
ทำยังไงดีนะ
ชอบใครมากกว่าล่ะ
ไม่รู้สินะ
ก็เข้าใจว่าไม่รู้
สองคนนั้นมีแฟนแล้วนะ
แล้วไงล่ะ หัวโบราณจริงๆ เลย
ไม่ ที่หมายถึงคือ...
พวกเขามีแฟนแล้ว
จะพูดอะไร แล้วไงล่ะ ฉันก็แยกพวกเขาออกจากกันสิ
- ไม่ พวกเขาเดตกัน - อะไรนะ
พวกเขามีแฟนแล้ว พวกเขาคบกันเอง
สองคนนั้นเดตคนเดียวกันเหรอ
พวกเขาคบกันอยู่
อะไรนะ
เป็นคู่ดังในวงการเลย
ที่เธอไม่รู้น่ะไม่แปลกหรอก
สองคนนั้นเดตกันอยู่เหรอ
ใช่ เดตกันมานานแล้ว
รู้มั้ยว่าเมืองไหนที่ขึ้นชื่อว่าเหงา
ไฟตามตึกนั่นมาแทนแสงดาว
เพราะคนอีกโลกไม่รู้จักฉัน
เธอเป็นดารา จะไม่รู้จักเธอได้ยังไง
นี่
เหยียบเลย
ขับให้เร็วกว่านี้ ฉันง่วงแล้ว
บอกให้เหยียบไง เหยียบไป
ได้ครับ จับแน่นๆ นะ
คาดเข็มขัดด้วย
♪ ร้องไห้มามาก ♪
♪ ที่ผ่านมา ♪
♪ ฉันอยู่คนเดียว ♪
♪ หัวใจที่เดียวดายนี้ ♪
♪ มีคนบอกฉัน ♪
♪ ชีวิตนั้นเหมือน... ♪
♪ ความไม่มีที่สิ้นสุด ♪
♪ เป็นการเดินทางที่ไม่มีวันหยุด ♪
♪ เหนื่อยนักก็พัก ♪
♪ เท้าสองข้างนั้น... ♪
♪ กลับหลงทาง ♪
♪ และพยายามเข้าใจ ♪
♪ ใจที่แตกสลายนี้ ♪
♪ มันเดินย่ำ ♪
♪ อยู่บนเส้นทางของอดีต ♪
♪ เมื่อมองไปที่สวยงาม ♪
♪ ในยามอาทิตย์ตกดิน ♪
ผมไม่ชอบมีความรักหรอก
ทำไมล่ะ
เพราะมันไม่มีอยู่จริง
ผมชอบคุณ
มาทำมันให้ดีเถอะ
- แล้วความสุขฉันล่ะ - ทำไมถึงมาถามผมเรื่องความสุขของคุณ
ผมชอบคุณ!
ยัยบ้า
นายจะเจอวิธีที่...
ที่ใช้ปกป้องหัวใจไม่ให้เจ็บ
- ฉันไม่ได้รำคาญ ช่วยพยุงหน่อยสิ - นอนลงไปเถอะน่า
กอดฉันหน่อย
ฉันเหนื่อย
มันต้องเป็นแบบนั้นแหละ ไม่ต้องมาถามเลย ถ้าคุณจะไม่ยอมเลิก
ไม่ต้องถามฉัน
ฮวังดงคือรักที่ไม่สมหวังของคุณใช่มั้ย
ผู้กำกับครับ ชอบจินจูรึเปล่า
พอรู้ว่าคุณกับเธอมีความทรงจำร่วมกัน
ผมก็หึง
ทำไมต้องพยายามทำ ให้ตัวเองทุกข์ด้วย
เลิกไปจากคนที่เรารักได้แล้ว
ไม่ต้องห่วงว่าความรู้สึกจะอยู่ต่อไปอีกวัน หรืออีกพันปี
ต่อให้เรารักคนคนนึงไปพันปี
ตัวเราก็จะอ่อนแอ นั่นก็เพราะเราเป็นมนุษย์
มันเสียเวลา
- ขอจูบคุณได้มั้ย - ห้ะ
♪ ต่อให้มันจะช้า ♪
♪ ท่ามกลางคนเหล่านั้น ♪
♪ หนึ่งในนั้น ♪
♪ ชื่อเดียวของฉัน ♪
♪ ใจของฉัน ♪
♪ หวังว่าเธอจะดูแลมัน ♪
♪ ปกป้องมัน ♪
♪ ให้ที ♪
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย